De dreigementen van India om de hele tour in Australië stop te zetten en terug te keren naar huis hebben vruchten afgeworpen. De tour gaat weer gewoon door, maar met een nare bijsmaak.

De Indische bond wilde ten eerste dat umpire Steve Bucknor geen rol meer zou spelen in de komende twee Tests en ondanks de grote woorden eerder – “het is niet aan landen om uit te maken welke umpire de wedstrijd leidt” – heeft de Internationale Cricket Council alsnog Bucknor teruggetrokken.

Ten tweede is er de zaak rond Harbhajan Singh, die een schorsing van drie Tests aan de broek kreeg wegens een racistische opmerking (aap) richting Andrew Symonds tijdens de Test in Sydney. India (en dan bedoel ik echt héél India) is woedend om deze schorsing ene bestrijdt dat Singh deze opmerking zou hebben gemaakt en eist dat schorsing wordt opgeheven.

Daarom is er nu een hoger beroep-zitting ingesteld door de ICC en totdat die heeft plaatsgevonden, kan Singh zonder problemen worden opgesteld in Tests.

De ICC – toch al niet het insituut met de beste reputatie in cricket – is daarmee dus gebogen voor de druk die India de afgelopen dagen opvoerde. Hoewel de club van Malcom Speed daarmee inderdaad bereikt heeft dat alles weer een beetje tot rust is gekomen, toont de ICC ook aan gevoelig te zijn voor dit soort chantage. Dat hoeft op zich niet verbazen, maar het schept wel een vervelend precedent voor toekomstige conflicten.

Naast dit alles, wil India kennelijk ook nog graag dat er een Australische speler wordt geschorst, want gisteren kwamen ze ook nog opeens met een klacht tegen spinner Brad Hogg op de proppen. Hij zou een beledigende opmerking hebben gemaakt tegen Anil Kumble en Mahendra Singh Dhoni tijdens de tweede Test.

Ik wil niet suggereren dat het verzonnen is – Australiërs zijn immers meesters in ‘sledging’ en hebben een kwalijke reputatie – maar het komt nogal gezocht over. Kennelijk willen ze dat er wisselgeld betaald wordt voor de schorsing van Singh.

In Australië komt er ondertussen steeds meer kritiek op het eigen team, dat uit allerlei hoeken te horen krijgt eens goed naar zichzelf te kijken. Australië noemt zichzelf een sportieve ploeg, maar steeds vaker klinkt het geluid dat ze de ‘spirit of cricket’ vooral met de mond belijden en dit niet in hun daden laten blijken.

Kortom; het gaat allemaal al lang niet meer over cricket.

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.