India heeft de derde Test tegen Australië gewonnen. Dat betekent dus geen nieuw record van zeventien opeenvolgende Test-overwinningen voor het team van Ricky Ponting.

Het record was nooit dichtbij, met de opdracht een target van 413 te halen wat op zichzelf al een record (hoogste succesvolle runchase in Australië, op een na hoogste succesvolle runchase wereldwijd) zou zijn geweest.

Aan de andere kant, als er een team is dat zo’n klus zou kunnen klaren, zijn het deze Australiërs wel en uiteindelijk kwamen ze ook nog een heel eind. Een aggressief 73-runs partnerschap voor het negende wicket van Stuart Clarke en Shaun Tait bezorgde de Indiërs nog wat lichte zenuwen. De twee bowlers hadden niets te verliezen en maaiden vieren en zessen in het rond en brachten Australië tot 58 runs verwijderd van een onwaarschijnlijke overwinning.

Tegen de nieuwe bal in de handen van fastbowler Irfan Pathan was echter teveel voor twee vrolijke sloggers en na het verlies van Clarke duurde het niet lang voordat ook het tiende wicket viel en India de overwinning kon vieren.

India verdiende deze boeiende Test – deze hele serie is overigens boeiend, goed cricket en spannende wedstrijden – te winnen. En eerlijk gezegd had ik het ook wel een keer gehad met die recordreeks van de Aussies.

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.