Vanmiddag heb ik nog wat webstites bezocht, op zoek naar verslagen en analyses gelezen van de eerste Test tussen Engeland en Nieuw-Zeeland. Een van de eerste koppen die ik op de website van de Times tegenkwam luidde England pay price for lack of ambition en wat volgde was een genadeloze afrekening met het Engelse team.

There must be no escape for England, no attempt to talk their way out of this.

England were absolutely chronic.

En in een ander artikel met de titel No excuses for sorry England ging het verder.

England did nothing, and even that they did badly. This was a mind-numbing effort of jaw-dropping proportions.

Een keiharde analyse van het Engelse optreden. Het lijdend voorwerp was echter niet het cricketteam dat door Nieuw-Zeeland werd weggevaagd in het verre Hamilton, maar hun rugby-broeders die op eigen bodem door Schotland werden verslagen in de Six Nations Cup.

In twee van Engeland’s meest karakteristieke sporten werden vandaag gevoelige nederlagen geleden. Een slechte dag voor de Engelse sportliefhebber. En voor diegenen die bij gebrek aan een eigen nationale trots de Engelse teams als favoriet hebben aangenomen.

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.