Mike Atherton – die onlangs Christopher Martin-Jenkins opvolgde als de chef cricket van The Times – geeft vandaag in een opiniestuk Nieuw-Zeeland captain Daniel Vettori een behoorlijke veeg uit de pan.

Atherton verwijt Vettori van alles en nog wat in een nogal vreemd artikel, dat uit de toon valt bij de normale toon en kwaliteit van The Times.

De reden voor het artikel blijft onduidelijk en Atherton lijkt vooral nogal een hekel aan Vettori te hebben en zijn gal te moeten spuien.

Ook uit de reacties op het artikel – onderaan de pagina – spreekt verbazing. Een enkeling probeert nog manmoedig een achterliggende gedachte te vinden in het relaas van Atherton, maar de meesten reageren verbaasd over de felle toon.

Misschien probeert Atherton zijn stempel te drukken op de The Times-berichtgeving en snel CMJ te doen vergeten, maar op deze manier bereikt hij het tegenovergestelde. Hopelijk houdt hij er snel mee op, want dit is niet goed.

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

Ryan Sidebottom is gekozen tot Engelands speler van het jaar. Geen wonder natuurlijk; sinds hij na zijn eerste Test zes jaar eerder vorig jaar zijn rentree maakte, is Sidebottom met afstand de beste speler van Engeland.

Zowel thuis tegen India en West-Indies als overzees in Sri Lanka en Nieuw-Zeeland leidde hij de Engelse bowling, in een periode waarin Steve Harmison definitief door het ijs zakte, Andrew Flintoff aan zijn revalidatie werkte, Simon Jones door blessures geplaagd amper aan spelen toekwam en zelfs de altijd zo betrouwbare Matthew Hoggard het liet afweten.

Sidebottom verzachtte al dit leed met zijn spectaculaire come-back. Bedoeld als eenmalige vervanger toen de nood het hoogst was, eindigde hij de Test tegen West-Indies met 8/86. In de twaalf Tests die hij vanaf zijn rentree speelde, pakte hij 53 wickets tegen iets meer dan 25 runs per stuk.

Sidebottom is de Assepoester van het Engelse cricket. Dat – gecombineerd met zijn wilde mans-kapsel – maakt hem een de publieksfavorieten van het Engelse publiek, dat sinds de Ashes-triomf in 2005 en de opkomst van Monty Panesar in 2006 weinig te bejubelen heeft gehad.

Als Sidebottom de komende jaren zo doorgaat, wordt hij van één-Test-wonder alsnog een van de grote namen in het Engelse cricket. Laten we het hopen.

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.