Grote teleurstelling en woede bij de Nieuw-Zeelanders, die op koers lagen om een door regen ingekorte wedstrijd te winnen, maar met nog zes ballen te gaan om er een wedstrijd van te maken door de umpires van het veld werden gehaald.

De tweede ODI tussen Engeland en Nieuw-Zeeland werd gehinderd door regen en de Kiwi’s hadden minimaal 20 overs moeten batten voor een geldig resultaat. Ze waren goed op weg om volgens de Duckworth/Lewis-methode te gaan winnen – slechts zeven runs nodig uit de 20e over met twee ingespeelde ervaren batsmen aan slag – toen de umpires de wedstrijd staakten.

Toegegeven; het regende ontzettend al behoorlijk toen de wedstrijd werd gestaakt en op die beslissing van de umpires valt niet veel af te dingen. Er zijn niet voor niets regels opgesteld om de veiligheid van spelers te bewaken en de wedstrijd staken, onder meer in het geval van regen.

Wat vooral frustreerde was dat de interval tussen de innings – ondanks een halvering van de normale wedstrijdduur en de vooruitzichten op meer regen – niet werd ingekort. Een iets kortere pauze had een resultaat opgeleverd in de wedstrijd.

Niet alleen Nieuw-Zeeland werd overigens de kans op een overwinning ontnomen. Hoewel zij wel de grootste kanshebbers waren, betekende zeven runs uit een laatste over ook nog kans voor Engeland om de overwinning te pakken.

En natuurlijk was er de frustratie voor iedereen die de wedstrijd volgde. Als je urenlang een wedstrijd probeert te volgen en er een fantastisch spannend einde lijkt te komen, was het einde van vanmiddag een grote domper…

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.