In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

Vannacht begint de vierde Test tussen India en Australië. Op de foto is te zien hoe Matthew Hayden – die de derde Test miste met een hamstringblessure – zittend op het wicket van Adelaide zich mentaal voorbereid.

Als deze Test enigszins lijkt op de eerste drie in deze boeiende serie, wordt het absoluut de moeite waard om het te volgen. Natuurlijk via CricInfo, maar grote kans dat livestream van ABC ook nog steeds buiten Australië te beluisteren is: http://abc.net.au/streaming/cricket/cricket.ram

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

Het record was nooit dichtbij, met de opdracht een target van 413 te halen wat op zichzelf al een record (hoogste succesvolle runchase in Australië, op een na hoogste succesvolle runchase wereldwijd) zou zijn geweest.

Aan de andere kant, als er een team is dat zo’n klus zou kunnen klaren, zijn het deze Australiërs wel en uiteindelijk kwamen ze ook nog een heel eind. Een aggressief 73-runs partnerschap voor het negende wicket van Stuart Clarke en Shaun Tait bezorgde de Indiërs nog wat lichte zenuwen. De twee bowlers hadden niets te verliezen en maaiden vieren en zessen in het rond en brachten Australië tot 58 runs verwijderd van een onwaarschijnlijke overwinning.

Tegen de nieuwe bal in de handen van fastbowler Irfan Pathan was echter teveel voor twee vrolijke sloggers en na het verlies van Clarke duurde het niet lang voordat ook het tiende wicket viel en India de overwinning kon vieren.

India verdiende deze boeiende Test – deze hele serie is overigens boeiend, goed cricket en spannende wedstrijden – te winnen. En eerlijk gezegd had ik het ook wel een keer gehad met die recordreeks van de Aussies.

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

Een bijzondere gebeurtenis vandaag tijdens de derde Test tussen India en Australië: Anil Kumble pakte Test-wicket 600.

35.4 Kumble to Symonds, OUT, wicket No. 600 for Anil Kumble! He fires in a shorter, faster one just outside off stump, Symonds is hurried and cramped into his cut shot, gets a thick outside-edge into Dhoni’s gloves, he fails to snap it up but Dravid is sharp at slip, moving to his right and holding the ball after it balloons up in the air, much to India’s relief and Kumble’s satisfaction! They appeal and appeal and finally Asad Rauf lifts the finger, and Kumble explodes in celebration

Slechts twee andere bowlers bereikten eerder deze mijlpaal; Australiër Shane Warne en Sri Lankaan Muttiah Muralitharan. Deze twee zijn echter nog stap verder gegaan en passeerden ook de 700-grens. Warne is ondertussen gestopt, maar Murali gaat nog wel een paar jaar mee en voor hem zijn de 1000 wickets haalbaar.

Kumble, Warne en Muralitharan worden beschouwd als de drie grootste spinbowlers van deze tijd en tot de beste aller tijden en het is dan ook niet meer dan passend dat Kumble zich als derde lid bij de zeer exclusieve 600-club voegt.

http://youtube.com/watch?v=QLGXCbLpy6M

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

India maakte 330 en maakte vervolgens kort werk van de belangrijkste Australische batsmen: 61/5 na 18.2 overs. Andrew Symonds en Adam Gilchrist zijn ondertussen goed bezig om Australië weer in een betere positie te brengen, maar India heeft nog steeds de overhand.

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

De lucht tussen India en Australië lijkt eindelijk geklaard. Na al het gezeik over racistische opmerkingen, beledigende opmerkingen, onsportief gedrag en slechte umpires, kan het nu eindelijk weer eens over cricket gaan.

Na dagen van opeens ging het hard. Ricky Ponting heeft enigszins – en met frisse tegenzin – toegegeven dat hun optreden in de tweede Test misschien wat te wensen overhield.

De Indiërs hun klacht tegen Brad Hogg laten vallen en ze hebben toegezegd de uitspraak in de racisme-zaak rond Harbhajan Singh te accepteren ongeacht de uitspraak.

De twee captains hebben bovendien een fijn gesprek gehad om de lucht te klaren en alle lichten lijken weer op groen te staan voor een Test-wedstrijd waarin het alleen gaat over cricket.

Dat zal vooral Brett Lee goed doen. De blonde fastbowler heeft nogal wat financiële belangen bij een goede relatie met India.

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

De dreigementen van India om de hele tour in Australië stop te zetten en terug te keren naar huis hebben vruchten afgeworpen. De tour gaat weer gewoon door, maar met een nare bijsmaak.

De Indische bond wilde ten eerste dat umpire Steve Bucknor geen rol meer zou spelen in de komende twee Tests en ondanks de grote woorden eerder – “het is niet aan landen om uit te maken welke umpire de wedstrijd leidt” – heeft de Internationale Cricket Council alsnog Bucknor teruggetrokken.

Ten tweede is er de zaak rond Harbhajan Singh, die een schorsing van drie Tests aan de broek kreeg wegens een racistische opmerking (aap) richting Andrew Symonds tijdens de Test in Sydney. India (en dan bedoel ik echt héél India) is woedend om deze schorsing ene bestrijdt dat Singh deze opmerking zou hebben gemaakt en eist dat schorsing wordt opgeheven.

Daarom is er nu een hoger beroep-zitting ingesteld door de ICC en totdat die heeft plaatsgevonden, kan Singh zonder problemen worden opgesteld in Tests.

De ICC – toch al niet het insituut met de beste reputatie in cricket – is daarmee dus gebogen voor de druk die India de afgelopen dagen opvoerde. Hoewel de club van Malcom Speed daarmee inderdaad bereikt heeft dat alles weer een beetje tot rust is gekomen, toont de ICC ook aan gevoelig te zijn voor dit soort chantage. Dat hoeft op zich niet verbazen, maar het schept wel een vervelend precedent voor toekomstige conflicten.

Naast dit alles, wil India kennelijk ook nog graag dat er een Australische speler wordt geschorst, want gisteren kwamen ze ook nog opeens met een klacht tegen spinner Brad Hogg op de proppen. Hij zou een beledigende opmerking hebben gemaakt tegen Anil Kumble en Mahendra Singh Dhoni tijdens de tweede Test.

Ik wil niet suggereren dat het verzonnen is – Australiërs zijn immers meesters in ‘sledging’ en hebben een kwalijke reputatie – maar het komt nogal gezocht over. Kennelijk willen ze dat er wisselgeld betaald wordt voor de schorsing van Singh.

In Australië komt er ondertussen steeds meer kritiek op het eigen team, dat uit allerlei hoeken te horen krijgt eens goed naar zichzelf te kijken. Australië noemt zichzelf een sportieve ploeg, maar steeds vaker klinkt het geluid dat ze de ‘spirit of cricket’ vooral met de mond belijden en dit niet in hun daden laten blijken.

Kortom; het gaat allemaal al lang niet meer over cricket.

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

Het was een van de Test-series waar ik naar uitkeek, maar de serie van India en Australië wordt overheerst door affaires. Eerst ging het nog tenminste nog over ‘cricket-zaken’ als het aantal beslissingen die tegen India uitpakten en of Australië wel in de geest van sport speelde, maar ondertussen is de rel rond Harbhajan Singh het enige waar het over gaat.

Singh zou volgens de umpires in de tweede Test een racistische opmerking hebben gemaakt jegens Andrew Symonds, net als de fans in India tijdens ODI-serie afgelopen jaar zou Singh hem hebben uitgemaakt voor aap. Hij ontkent, maar moest dankzij de umpires toch voor tuchtcommissie verschijnen die hem voor drie Tests schorstte.

En sindsdien staat de hele serie op losse schroeven. De Indische ploeg weigert te vertrekken naar Perth, locatie van de derde Test, uit protest tegen het feit dat Singh als racist gebrandmerkt is door de tuchtcommissie en willen dat de schorsing wordt opgeheven.

De Indische cricketbond heeft ondertussen in duidelijke en patriotische termen allerlei dingen duidelijk gemaakt; ze accepteert de schorsing niet, er moet een hoger beroep komen bij de International Cricket Council en tot die tijd is de tour opgeschort en vinden er geen Tests plaats, umpire Steve Bucknor – de gebeten hond bij de Indiërs – mag niet optreden in de derde Test en de eer van iedere Indiër is aangetast.

Dat laatste is in ieder geval bevestigd. De passie voor cricket in het land wordt vaak geroemd, maar heeft ook aantal erg enge kanten die in dit geval weer boven komen borrelen. Groepen mensen gaan de straat op om poppen van Australische spelers te verbranden en hangen ezels kartonnen borden maar daarop de namen van Australiërs om de nek.

De situatie is al dusdanig, dat her en der vergelijkingen worden gemaakt met de Bodyline-tour.

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

Australië bowlde India op de laatste dag van de tweede Test uit voor 210 en evenaarde daarmee de wereldrecordreeks van 16 gewonnen Tests op rij van het Australië van Steve Waugh. De zestiende zege op rij betekende daarnaast dat Ricky Ponting en zijn mannen een 2-0 voorsprong in de vier-Tests-serie hebben.

De finale in Sydney was fantastisch. India leek op weg naar een hardbevochten draw, met nog drie wickets achter de hand en nog slechts een minuut of tien speeltijd.

Het record van Waugh leek onhaalbaar, toen zijn opvolger Ponting de bal naar parttime-bowler Michael Clarke wierp. Clarke’s eerste over gaat voor vijf runs, maar dan …

70.1 Clarke to Harbhajan Singh, OUT, a fizzer outside off, bounced off the shoulder of the bat and popped up towards the slips

70.2 Clarke to Singh, OUT, good delivery, pitched on off, straightened, and would have gone on to clip the top of the stumps

70.3 Clarke to Sharma, no run, oooh, half a shout, but was missing

70.4 Clarke to Sharma, no run, dug out to the leg side

70.5 Clarke to Sharma, OUT, Clarke has done it! Ishant pops to first slip off the edge of the bat and that indeed is a famous victory. You have to feel for Kumble, though, who held on for so long in a solid knock

Drie wickets in vijf ballen en de beslissing van Ponting om Clarke de bal te geven compleet gerechtvaardigd. India verdiende een draw, maar kon niet overweg met de enorme druk die op die laatste paar overs lag. Australië natuurlijk wel.

Hieronder de video van de laatste vijf ballen in de wedstrijd. Geweldig.

http://youtube.com/watch?v=50uDEMi8kLY

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

Onder Waugh was er een onafgebroken reeks overwinningen tegen Zimbabwe (1,) Pakistan (3), India (3), Nieuw-Zeeland (3), West-Indies (5) en India (1). Pontig leidde Australië tot nog toe naar overwinningen tegen Zuid-Afrika (5), Bangladesh (2), Engeland (5), Sri Lanka (2) en voegde daar vandaag India aan toe.

Tijdens de wedstrijd vandaag passeerde Adam Gilchrist al een record. Hij nam het Australisch record dismissals over van Ian Healy en staat nu op 399, nog maar zeven minder dan de huidige wereldrecordhouder Mark Boucher van Zuid-Afrika.

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.