a drawn series at home against new zealand should be seen to be a defeat.—
Harsha Bhogle (@bhogleharsha) November 16, 2010

Daniel Vettori can be proud of his Kiwis, who have bounced back unexpectedly strong after the ‘Bangladesh disaster’.

But it does makes me wonder why we still uphold the facade that Test matches are about the best playing the best when the general feeling is that New Zealand have got nothing to offer competing against India.

It also makes me wonder why everybody keeps saying Test cricket is as good as dead, when we have these totally unexpected results while in Sri Lanka Chris – “I don’t give a fuck about Test cricket” – Gayle is blasting his way to a triple ton for West Indies against Sri Lanka.

With the Ashes yet to come, are we witnessing a Test revival? Or is the flu that’s been bugging me for weeks still clouding my better judgement?

Nieuw-Zeeland verlaat Engeland dus ondanks een moeizaam begin van hun tour alsnog met opgeheven hoofd. Een Test duurt meestal te lang voor ze – er lijkt altijd wel een dag of sessie te zijn waarop ze een Test compleet uit handen geven – maar in eendaagse wedstrijden is Nieuw-Zeeland een stuk verder dan Engeland.

In het Engelse kamp blijft de vraag waarom de batting – het target van vandaag leek haalbaar, maar verdween al snel uit zicht – zo vaak teleurstelt. Geen makkelijke vraag, ook niet voor stand-in captain Kevin Pietersen: “Ik weet het echt niet. Ik kan die vraag niet beantwoorden, ik weet het niet”.

Weinig hoopvolle woorden, maar voor de komende serie tegen Zuid-Afrika is alles nog niet verloren verzekert KP ons. “We speelden fantastisch, fantastisch, geweldig cricket tijdens de Tests. En dat is wat we over twee weken spelen tegen Zuid-Afrika, Tests.”

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

Ik ben benieuwd wat het oplevert als Engeland’s meest flamboyante batsman – iets wat je Collingwood moeilijk kan noemen – de leiding neemt. In het ideale KP-scenario scoort hij een dominante honderd om daarna zijn bowlers in een aanvallend veld tien Nieuw-Zeelandse wickets te laten pakken. Dat zou mooi zijn, niet?

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

Officieel is de uitslag natuurlijk Nieuw-Zeeland wint met één wicket, maar dat doet doet het ontzettend spannende slot van deze wedstrijd eigenlijk te kort.

Een wedstrijd waar nog flink over zal worden nagepraat, dankzij de zeer opmerkelijke run out van Grant Elliot en de dubieuze rol van de Engelse captain Paul Collingwood daarin. Sprintend voor een run botste Elliot hard met Ryan Sidebottom en werd gevloerd. Terwijl hij op de grond lag tikte Kevin Pietersen de bails van het wicket af en een appeal voor run out volgde.

Een zeer onsportieve run out en ondanks de vraag van umpire Mark Benson aan Collingwood om de appeal in te trekken, moest Elliot vertrekken op een cruciaal punt in de Nieuw-Zeelandse run chase. Had Nieuw-Zeeland het uiteindelijk niet gehaald, zou het het tweede keer in deze serie zijn geweest dat ze zich met recht bestolen hadden gevoeld.

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

De laatste drie batsman voegden 72 runs toe aan het totaal en dat bleken er uiteindelijk 22 te veel voor Engeland, dat – hoewel Nieuw-Zeeland goed bowlde in vriendelijke omstandigheden – behoorlijk teleurstelde met het bat.

Een run rate van iets meer dan 3,6 was genoeg geweest voor een overwinning en een 2-0 voorsprong in de serie, maar een meerderheid van de Engelse batsman verloor zijn wicket te gemakkelijk.

Een slecht teken voor de resterende twee ODI’s van de serie, waarin de stand nu 1-1 is en Nieuw-Zeeland absoluut het momentum heeft.

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

De tweede ODI tussen Engeland en Nieuw-Zeeland werd gehinderd door regen en de Kiwi’s hadden minimaal 20 overs moeten batten voor een geldig resultaat. Ze waren goed op weg om volgens de Duckworth/Lewis-methode te gaan winnen – slechts zeven runs nodig uit de 20e over met twee ingespeelde ervaren batsmen aan slag – toen de umpires de wedstrijd staakten.

Toegegeven; het regende ontzettend al behoorlijk toen de wedstrijd werd gestaakt en op die beslissing van de umpires valt niet veel af te dingen. Er zijn niet voor niets regels opgesteld om de veiligheid van spelers te bewaken en de wedstrijd staken, onder meer in het geval van regen.

Wat vooral frustreerde was dat de interval tussen de innings – ondanks een halvering van de normale wedstrijdduur en de vooruitzichten op meer regen – niet werd ingekort. Een iets kortere pauze had een resultaat opgeleverd in de wedstrijd.

Niet alleen Nieuw-Zeeland werd overigens de kans op een overwinning ontnomen. Hoewel zij wel de grootste kanshebbers waren, betekende zeven runs uit een laatste over ook nog kans voor Engeland om de overwinning te pakken.

En natuurlijk was er de frustratie voor iedereen die de wedstrijd volgde. Als je urenlang een wedstrijd probeert te volgen en er een fantastisch spannend einde lijkt te komen, was het einde van vanmiddag een grote domper…

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

Twee keer tijdens zijn indrukwekkend innings veranderde hij zijn greep en lichaamshouding naar die van een linkshandige batsman om de bal voor zes weg te slaan. De onfortuinlijke bowler in beide gevallen was Scott Styris, die het met een mengeling van verbazing en bewondering onderging.

Pietersen had al een zeer memorabele slag op zijn naam staan – een reverse sweep voor zes op de bowling van Muttiah Muralitharan – maar met wat hij vandaag liet zijn schreef hij cricket-geschiedenis.

update - twee dagen later heb ik eindelijk een video gevonden waarop een beetje fatsoenlijk te zien hoe Pietersen als linkshander eruit ziet:

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

Elf Engelse spelers kunnen in november misschien een miljoen dollar bijschrijven op hun rekening, maar dan moeten ze wel eerst geselecteerd worden voor die wedstrijd in Antigua. Misschien dat het Engelse team daarom een van zijn beste Twenty20-prestaties ooit neerzette?

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

Maar vandaag was hij geweldig. Absoluut geweldig.

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.

Vanaf 85/6 zorgden Pietersen en Ambrose met een partnerschap van 116 runs ervoor dat Engeland in de wedstrijd blijft en hoe prettig dat ook is, er zit iets niet goed in met de Engelse batting.

Vooral de vorm van Paul Collingwood en Ian Bell – beiden vielen voor 0 – is zorgelijk. In de vier innings tegen Nieuw-Zeeland tot dusverre maakte Collingwood slechts 32 runs, Bell doet het met 45 runs amper beter.

In Nieuw-Zeeland werden Steve Harmison en Matthew Hoggard geslachtofferd na een teleurstellend optreden in de eerste verloren Test. Hun vervangers Stuart Broad en James Anderson speelden in de twee daaropvolgende  gewonnen Tests een belangrijke rol.

Misschien wordt het tijd om ook de batting eens op te schudden.

In case you’re wondering, the above is written in Dutch. If you are looking for more of this Dutch non-fiction, I suggest you go to the archives and read any post between November 2007 and July 2008.